| Τα πάντα όλα!

Σάββατο 3 Μαΐου 2014

Το βίντεο της ημέρας: A beautiful relationship

Η θαυματουργή επίδραση ενός σκυλιού

Διαβάστε περισσότερα »

Παρασκευή 2 Μαΐου 2014

Το βίντεο της ημέρας: Have the Homeless Become Invisible?

Ένα κοινωνικό πείραμα, με ένα απίστευτο αποτέλεσμα.

Διαβάστε περισσότερα »

Συνέντευξη της Τατιάνας Τζινιώλη

Στις 26 Απριλίου παρευρέθηκα στο closing party που έκανε η Τατιάνα Τζινιώλη στον Ιανό, με αφορμή την έκθεση φωτογραφίας της. Μια έκθεση που είχε θέμα την αγαπημένη της Νέα Υόρκη. Εκεί η Τατιάνα μου αποκάλυψε πως σε λίγες μέρες θα κυκλοφορήσει το πρώτο της βιβλίο. Ομολογώ πως ξετρελάθηκα με την ιδέα και θέλησα αμέσως να μάθω περισσότερα. Εν αναμονή λοιπόν της κυκλοφορίας του βιβλίου "Το ημερολόγιο μιας νύφης" η Τατιάνα μου έλυσε μερικές απορίες. Την ευχαριστώ πολύ!

"Το ημερολόγιο μιας νύφης" κυκλοφορεί τη Δευτέρα 5 Μαΐου. Πώς νιώθεις γι' αυτό;

Χαρούμενη! Ήταν κάτι που το προετοίμαζα καιρό και επιτέλους το "μωρό" μου είναι έτοιμο να φύγει από την ασφάλεια του υπολογιστή μου και να κάνει το δικό του ταξίδι στον κόσμο του διαδικτύου.

Τι μπορείς να μας αποκαλύψεις για το βιβλίο σου, το οποίο δεν αποκαλύπτεται στην περίληψη?

Το γεγονός πως η διαδικασία προετοιμασίας ενός γάμου δεν είναι μία εύκολη περίοδος. Μία νέα κοπέλα που ετοιμάζεται να παντρευτεί έρχεται αντιμέτωπη με διάφορες προκαταλήψεις και αντιλήψεις, όσο και αν φαίνεται περίεργο. Προσωπικά αγχώθηκα πολύ -ειδικά στην αρχή- και δυσκολεύτηκα.

Τι διαφορετικό έχει το βιβλίο σου, σε σχέση με τα υπόλοιπα βιβλία με το ίδιο θέμα, που κυκλοφορούν?

Είναι το πρώτο e-book σε μορφή ημερολογίου για μελλόνυμφες. Για κάποιο λόγο με το θέμα γάμος δεν έχουν καταπιαστεί πολλοί. Έχει πολύ "ζουμί" γιατί, μπορείς να διακρίνεις εύκολα στερεότυπα και αντιλήψεις της "σύγχρονης" κοινωνίας γύρω από το γάμο. Εντάξει, δε θα διαβάσεις κοινωνιολογική ανάλυση, αλλά συνομιλώντας με άλλες νύφες είδα ότι μερικά πράγματα δεν αλλάζουν. Δυστυχώς!

Για ποιο λόγο να διαβάσει κάποιος ήδη παντρεμένος ένα βιβλίο για μελλόνυμφους?

Για να το δώσει δώρο. Όχι ε; Γιατί, δεν είναι ένα βιβλίο που απευθύνεται μόνο σε μελλόνυμφους.. Οι παντρεμένοι σίγουρα θα αναγνωρίσουν διάφορα κομμάτια από τη δική τους προετοιμασία και εκείνοι που δεν το έχουν αποφασίσει ακόμη, θα πάρουν μία ιδέα του τι γίνεται. Όσο και αν σου φαίνεται περίεργο όμως, το βιβλίο δε μιλά τόσο για την προετοιμασία του γάμου.

Είσαι δημοσιογράφος. Πώς βίωσες τη μετάβαση στη συγγραφή ενός λογοτεχνικού βιβλίου?

Δε θα έλεγα ότι είναι λογοτεχνικό βιβλίο. Τι να πουν άλλοι και άλλοι... Στην ουσία είναι το προσωπικό μου ημερολόγιο στο οποίο έγραφα όλα όσα με απασχολούσαν και λειτούργησε αγχολυτικά για μένα. Δεν χρειάστηκε καμία μυθοπλασία και καμία φαντασία. Το θέμα είχε πολύ υλικό από μόνο του.

Ποια είναι η γνώμη σου για τη λογοτεχνία στην Ελλάδα?

Η λογοτεχνία στην Ελλάδα περνά και αυτή τη δική της κρίση. Ναι, μεν υπάρχουν χιλιάδες συγγραφείς αλλά η ποιότητα δεν είναι αντάξια της ποσότητας. Προσωπικά, πιστεύω ότι λείπουν τα ... αστεία βιβλία. Ξέρεις, δεν είναι όλα τα βιβλία/ταινίες/εκπομπές φτιαγμένα για να σου αλλάξουν τη ζωή. Μερικά πράγματα πρέπει να υπάρχουν απλώς για να σου φτιάχνουν τη διάθεση σε μία δύσκολη ημέρα.

Ποια είναι τα μελλοντικά σου επαγγελματικά σχέδια?

Πρόσφατα ολοκληρώθηκε η πρώτη μου έκθεση φωτογραφίας. Καθ' ότι Αιγόκερως, η τελειομανία είναι φίλη μου καλή. Λίγο πριν τελειώσει η έκθεση καταπιάστηκα με την προετοιμασία του e-book, παράλληλα με τα 3 sites. Κάπου εδώ απλά θα κλείσω τηλέφωνα, θα προμηθευτώ χαμομήλι και αμερικάνικα reality και θα με βρείτε ξανά το Σεπτέμβρη.

"Εγώ δεν ήθελα να παντρευτώ. Τώρα θα μου πείτε «κοπελιά, κάτι έκανες λάθος στην πορεία» και θα συμφωνήσω. Από υπέρμαχος του «Εγώ να παντρευτώ; Ποτέ!» βρέθηκα μετά από δέκα μήνες σχέσης αρραβωνιασμένη.

Είμαι η Τατιάνα και είναι ο Μιχάλης. Είμαι Αιγόκερως (αργότερα θα εξηγηθούν πολλά έτσι) και είναι Ζυγός.Είμαι μοναχοπαίδι και έχει έναν αδελφό. Ο γάμος ορίστηκε για τον Σεπτέμβριο του 2013. Μετά από αρκετά τρεχάματα και γραφειοκρατία, η εκκλησία κλείστηκε και πλέον βρισκόμαστε και επίσημα σε pre wedding season. Τώρα αν περιμένετε να διαβάσετε τα κείμενα μίας bridezilla, τότε δυστυχώς δεν είμαι ο άνθρωπος σας. Από τη μία δεν μπορώ τα τρεχάματα και να δοκιμάζω είκοσι διαφορετικές τούρτες για να ανακαλύψω τη διαφορά της απλής κρέμας από την κρέμα Βαυαρίας και από την άλλη θέλοντας κάτι λιτό, απλό και απέριττο έχω μία αρκετά συγκεκριμένη ιδέα για το πώς θα είναι αυτό το βράδυ της 28ης Σεπτεμβρίου". Λίγο μετά το "ναι" πελάγωσα. Πολλά αυτά που έπρεπε να γίνουν. Καθ' ότι δημοσιογράφος, το word είναι ο καλύτερος μου φίλος. Και αν δε μοιραστείς με τον κολλητό σου τους προβληματισμούς σου, με ποιον θα τους μοιραστείς. Κάπως έτσι γεννήθηκε. Έγινε το δικό μου ημερολόγιο και το δικό μου αγχωλυτικό. Λίγους μήνες μετά το γάμο, το ημερολόγιο πήρε τη μορφή e-book και στόχο έχει να σας κάνει να γελάσετε και -γιατί όχι- να ταυτιστεί

goodreads.com/book/show/22020274

Η Τατιάνα Τζινιώλη αρθρογραφεί στο

blog.gamos.gr

artsandthecity.gr

alimosonline.gr

Από τη Δευτέρα 5 Μαϊου 2014 "Το Ημερολόγιο μίας νύφης" θα βρίσκεται στο Google Store.

Ευχόμαστε στην Τατιάνα καλή επιτυχία!

Μαρία

Διαβάστε περισσότερα »

Πέμπτη 1 Μαΐου 2014

Ένας μήνας ζωής!

Καλό μήνα σε όλους και χρόνια πολλά στο blog μας που κλείνει αισίως ένα μήνα ζωής. Σας ευχαριστούμε για τη στήριξη. Συνεχίζουμε ακόμη πιο δυναμικά!

Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη 30 Απριλίου 2014

Το βίντεο της ημέρας: 5 Insane Pranks of All Time

Μωρό τρομάζει κόσμο

Διαβάστε περισσότερα »

Γιατί δεν ψωνίζουμε ζώα από pet shop (puppy mills)

Στο κείμενό μου για το Μαξ, σας είπα πως θα μιλήσουμε για το γιατί δεν αγοράζουμε ζωάκια από τα pet shops και γενικά γιατί δεν στηρίζουμε τα μαγαζιά αυτά που πουλάνε ζώα. Ήρθε η ώρα να κρατήσω το λόγο μου. Θα ξεκινήσω λέγοντάς σας πως δεν είμαι ειδικός, ούτε το παίζω φιλόζωη, επειδή απλά τυχαίνει να είμαι ιδιοκτήτρια σκύλου. Απλώς, με αφορμή την απόκτηση του Μαξ, έψαξα πολύ στο ίντερνετ και έμαθα πάρα πολλά πράγματα για τα οποία δεν είχα ιδέα. Πράγματα που με σόκαραν, άγνωστα για τους περισσότερους και που δεν φανταζόμουν καν ότι μπορεί να συμβαίνουν. Ίσως κι εγώ να είχα αγοράσει σκύλο από pet shop, αν δεν αποφάσιζε να με υιοθετήσει ένα από το δρόμο. Ευτυχώς, η έλευση του Μαξ στη ζωή μου, δεν το επέτρεψε να συμβεί αυτό. Και τώρα που γνωρίζω, δεν πρόκειται ποτέ να προβώ σε μια τέτοια πράξη. Έψαξα κι έμαθα. Θέλοντας λοιπόν να τα μοιραστώ, όλα όσα έμαθα, μαζί σας και να ευαισθητοποιήσω και άλλους, αποφάσισα να γράψω για αυτά.

Στην εποχή που ζούμε, με το ίντερνετ να αποτελεί πλέον αναπόσπαστο μέρος της ζωής των περισσότερων ανθρώπων, η πρόσβαση σε οποιουδήποτε είδους πληροφορίες είναι παιχνιδάκι, ειδικά για τους νέους ανθρώπους που "παίζουν την τεχνολογία στα δάχτυλα". Παρόλα αυτά, είναι πολύ μεγάλο το ποσοστό που αγνοεί τι συμβαίνει με τα σκυλιά στα pet shops. Η αλήθεια είναι πως και στο ίντερνετ να ψάξεις δεν είναι εύκολο να βρείς αυτές τις πληροφορίες, αν δεν ξέρεις τι ακριβώς ψάχνεις, καθώς αν γράψεις στο google για pet shop, τα περισσότερα αποτελέσματα είναι από μαγαζιά που πουλάνε ζώα. Ούτε λόγος, όμως, δε γίνεται πουθενά για puppy mills.

Και μπαίνουμε στο προκείμενο. Τι είναι αυτό το puppy mills, θα μου πείτε. Είναι παράνομα εκτροφεία, εκεί από όπου προέρχονται τα γλυκούλικα σκυλάκια, που βλέπετε να επιδεικνύονται, σε υπερβολικά μικρά κλουβάκια και σε καθόλου κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης, στις βιτρίνες των pet shop, περιμένοντας κάποιον ανίδεο που θα ενθουσιαστεί με τις γλυκές τους φατσούλες, να τα πάρει και να βοηθήσει ,δυστυχώς, στη συντήρηση αυτής της βιομηχανίας. Ο πωλητής θα σας πει για την "καθαροαιμία" του, τα χαρτιά του (θα παραλείψει βέβαια να αναφέρει πως πλέον, χαρτιά φτιάχνουν και στο περίπτερο) και –κατά πάσα πιθανότητα- ότι προέρχεται από εκτροφείο του εξωτερικού. Δεν είναι όμως τα πράγματα τόσο ρόδινα, όσο θα σας τα παρουσιάσει ο πωλητής του μαγαζιού. Αν δεν με πιστεύετε, βάλτε στο google τον όρο puppy mills και δείτε τι αποτελέσματα θα σας βγάλει. Μόνο να εφιστήσω την προσοχή σε όσους δεν έχουν γερό στομάχι, καθώς κάποιες από τις εικόνες είναι αρκετά σκληρές

Κατ’αρχάς να ξεκαθαρίσουμε κάτι. ΠΟΤΕ κανένας υπεύθυνος και σωστός εκτροφέας δε θα έδινε τα κουτάβια του, που με τόσο κόπο και αγάπη έχει φροντίσει, χωρίς να ξέρει πού θα καταλήξουν και πώς. Ο άνθρωπος που έχει αφιερώσει τη ζωή του στην ανατροφή και τη σωστή συνέχιση μιας ράτσας από υγιείς γονείς, όταν πρόκειται να δώσει τα κουτάβια θα το ψάξει περισσότερο κι από αυτόν που θα τα πάρει. Θα "ξεψαχνίσει" τον υποψήφιο, για να σιγουρευτεί όχι μόνο για την ευζωία του κουταβιού του, αλλά και για την καταλληλότητα του ανθρώπου που θέλει να το αναλάβει και θα τα δώσει μόνο σε ανθρώπους που έχει εγκρίνει, βάσει των συνθηκών ζωής, την καταλληλότητα της ράτσας για τον ιδιοκτήτη/οικογένεια κτλ. Και μετά την αγορά, θα είναι πάντα δίπλα στους νέους ιδιοκτήτες, με συμβουλές και βοήθεια και δεν θα το δώσει μόνο για να πάρει τα λεφτά και μετά... "μπουχός". Προσοχή, μιλάμε για υπεύθυνους και σωστούς εκτροφείς. Όχι για πωλητές κουταβιών.

Και επανερχόμαστε στα puppy mills. Σε αυτού του είδους τις "επιχειρήσεις" τα σκυλιά κρατούνται σε άθλιες, ανθυγιεινές συνθήκες, χωρίς μέριμνα για την ευζωία τους, με μοναδικό σκοπό της –σύντομης συνήθως- ζωής τους να αναπαράγονται ασύστολα. Για να είναι μεγαλύτερο το κέρδος, τα λειτουργικά έξοδα, ακόμα και τα βασικά και απολύτως απαραίτητα, εκμηδενίζονται. Δεν υπάρχει κτηνιατρική περίθαλψη, σωστή διατροφή ή αξιόλογες συνθήκες διαμονής για τα ζώα αυτά. Αν κάποιο αρρωστήσει ή πάψει να είναι σε θέση να μπορεί να γεννά η μοίρα του είναι προδιαγεγραμμένη. Στην καλύτερη των περιπτώσεων θα πεταχτεί, ίσως και να δοθεί για πειραματόζωο και στη χειρότερη θα θανατωθεί. Και φυσικά δε μιλάμε για ευθανασία από κάποιον κτηνίατρο. Σπάνια τα σκυλιά αυτών των "εκτροφείων" φτάνουν να ζουν παραπάνω από 5 χρόνια.

Πολλά τέτοια παράνομα εκτροφεία λειτουργούν σε όλη την Ελλάδα. Και στην Αθήνα και στην επαρχία και παντού. Κυρίως βέβαια σε κάπως απομακρυσμένες περιοχές (μην μας πάρουν και χαμπάρι και μας κλείσουν το χρυσωρυχείο, άσε που μπορεί να τρέχουμε και σε δικαστήρια). Ένα τέτοιο μπορεί να βρίσκεται δίπλα σας, στο εξοχικό σας, μπορεί να το διατηρεί ο γείτονας σας και να μην έχετε ιδέα. Εγώ δεν είμαι ειδικός κι ούτε γνωρίζω πάρα πολλά για το θέμα, παρά μόνο όσα έχω διαβάσει και ακούσει από ανθρώπους που ασχολούνται και γνωρίζουν. Αν ενδιαφέρεστε να μάθετε αναλυτικότερα μπορείτε να μπείτε σε αυτές τις σελίδες και να μάθετε τα πάντα.

http://www.pfo.gr/index.php/el/puppy-mills

http://www.stray.gr/index.php/straygr/ekstraties/petshops/1419-puppy-mills

Δε θα μπω καν στον κόπο να επιχειρηματολογήσω για το ηθικό ή μη, της αγοράς μιας ζωντανής ψυχούλας από κατάστημα, σα να είναι ένα ζευγάρι παπούτσια. Ο καθένας μπορεί, νομίζω, να το σκεφτεί και να καταλήξει σε ένα συμπέρασμα μόνος του. Για μένα τα πράγματα είναι ξεκάθαρα πλέον.

Αν επιμένετε στην αγορά κουταβιού και δεν σας αρέσει η ιδέα της υιοθεσίας (που δεν καταλαβαίνω γιατί να μην σας αρέσει αλλά ok, αυτή είναι δική μου άποψη και δεν είναι αυτό το θέμα μας) απευθυνθείτε σε νόμιμο εκτροφέα, μέσω του Κυνολογικού Ομίλου Ελλάδος (ΚΟΕ). Ναι, θα το πληρώσετε πιο ακριβά από το pet shop. Σκεφτείτε όμως, πως τα λεφτά που θα "γλιτώσετε", θα τα δώσετε -κατά πάσα πιθανότητα- υπέρδιπλα στους κτηνιάτρους αργότερα. Ή μήπως αν σας βγει "ελαττωματικό" το κουτάβι, θα το παρατήσετε στο δρόμο; Άνθρωποι που αγοράζουν κουτάβια από pet shop συνήθως, ύστερα από λίγο καιρό, διαπιστώνουν πως είναι άρρωστα, με σοβαρές ανίατες ασθένειες, έχουν γενετικά ελαττώματα και καταλήγουν να χρειάζονται πολυέξοδες κτηνιατρικές επεμβάσεις (όταν καταφέρουν να επιβιώσουν). Με αποτέλεσμα κάποιοι από αυτούς, μην αντέχοντας τις ευθύνες ή και τα έξοδα, να τα παρατούν. Κι άλλα δυστυχισμένα αδέσποτα και μάλιστα άρρωστα, να γεμίζουν τους δρόμους.

Τι άλλο θα μπορούσα να σας πω, πραγματικά δεν ξέρω. Το θέμα αυτό με κούρασε πολύ και η έρευνα ήταν εξουθενωτική, από όλες τις απόψεις. Θα μπορούσα να σας περιγράψω πολύ γλαφυρότερα τις καταστάσεις αυτές και να σας παρουσιάσω φωτογραφίες που δεν χρειάζονται περαιτέρω εξηγήσεις, αλλά επέλεξα αυτό να το αφήσω στην κρίση του καθενός, αν θέλει να δει μόνος του ή όχι. Το ίντερνετ το έχετε άλλωστε -για να διαβάζετε αυτό το κείμενο- άρα κι η δύναμη της πληροφόρησης, τώρα που ξέρετε τι να ψάξετε, είναι στα χέρια σας.

Μακάρι κάποια μέρα να μιλάμε για αυτά σα μια κακιά ανάμνηση, σαν πρακτικές καταδικασμένες στη λήθη. Μακάρι το κράτος και οι υπεύθυνοι φορείς να ασχοληθούν σοβαρά με το θέμα και όλοι οι υπεύθυνοι να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη. Όσο για το τι μπορούμε να κάνουμε εμείς από την πλευρά μας, για την εξάλειψη του φαινομένου αυτού, είναι απλό. Δεν αγοράζουμε ζώα από pet shop, δεν ψωνίζουμε τίποτα από αυτά που πουλάνε αυτά τα μαγαζιά και γενικώς δε στηρίζουμε αυτές τις επιχειρήσεις. Αν σταματήσει η ζητήση, τότε οι επιτήδειοι δεν θα έχουν που να «ξεφορτωθούν» το εμπορευμά τους κι ίσως να σταματήσουν πια να εκμεταλλεύονται αθώες ζωές, ανίκανες να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους.

Ηρώ

Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη 29 Απριλίου 2014

Το βίντεο της ημέρας: Sorry...

Όταν ο Χάρος δε μπορεί να κάνει τη δουλειά του

Διαβάστε περισσότερα »

Δευτέρα 28 Απριλίου 2014

Το βίντεο της ημέρας: Firsts

Για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά

Διαβάστε περισσότερα »

Κυριακή 27 Απριλίου 2014

Το βίντεο της ημέρας: Χάσκυ μιμείται μωρό.

Η γλύκα σε όλο της το μεγαλείο

Διαβάστε περισσότερα »

Παρασκευή 25 Απριλίου 2014

Το βίντεο της ημέρας: Use condoms

Ένας καλός λόγος να χρησιμοποιείτε προφυλακτικό

Διαβάστε περισσότερα »

Πέμπτη 24 Απριλίου 2014

Το βίντεο της ημέρας: More than medication

Μερικές φορές η ιατρική και τα φάρμακα δεν είναι το μόνο που χρειάζεται

Διαβάστε περισσότερα »

Για το βιβλίο "Σάπιο φεγγάρι" της Σάλι Γκάρντνερ

Αναρωτιέμαι τι θα είχε γίνει αν…

Αν η μπάλα δεν είχε πέσει πίσω από τον τοίχο.
Αν ο Έκτορας δεν είχε πάει να τη βρει.
Αν δεν είχε κρατήσει κρυφό το τρομερό μυστικό.
Αν…
Τότε, μάλλον θα έλεγα στον εαυτό μου μια άλλη ιστορία.
Βλέπετε, τα «αν» είναι αμέτρητα, όπως και τα άστρα.
O Έκτορας και ο Στάντις είναι φίλοι. Ζουν στη Ζώνη Επτά, σε μια περιοχή όπου όλοι οι κάτοικοι βρίσκονται υπό στενή παρακολούθηση. Όταν ανακαλύπτουν τα σχέδια της Μητρόπολης για τη δημιουργία ενός ψεύτικου Φεγγαριού, η ζωή τους παίρνει μια τρομακτική τροπή. Και ο Στάντις συνειδητοποιεί ότι πρέπει να αντισταθεί.
Μια εξαιρετικά πρωτότυπη και συγκινητική ιστορία για

τη δύναμη της φιλίας και της εμπιστοσύνης.

Από μικρή διάβαζα και αγαπούσα τον Albert Camus. Φυσικά δε θεωρώ πως στα 15 μπορούσα να καταλάβω το νόημα των λόγων του, τη φιλοσοφία του αλλά και το πόσο θα με επηρέαζαν, πολύ αργότερα, τα γραπτά του. Τα διαβάζω ξανά και ξανά και κάθε φορά εισπράττω καινούρια συναισθήματα και σκέψεις. Υπάρχει όμως ένα συγκεκριμένο βιβλίο του- το οποίο πρωτοδιάβασα στο γυμνάσιο- που με ακολουθεί ακόμη. Αναφέρομαι στον "Ξένο". Αν και το αγαπημένο μου είναι "Οι Δίκαιοι", "Ο Ξένος" είναι το βιβλίο που έχω διαβάσει περισσότερες φορές στη ζωή μου. Υπάρχει ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό στη γραφή του Camus γενικότερα, αλλά ιδιαιτέρως σε αυτό το βιβλίο, το οποίο με γοητεύει. Είναι η απλότητα.

Διαβάζοντας τον Camus, αποφάσισα ότι τα σημαντικότερα "πράγματα" λέγονται με τα πιο απλά λόγια. Όταν ο Μερσώ, ο ήρωας του στον "Ξένο", περιγράφει λιτά και λυρικά τον ήλιο, ο Camus θέλει να μας κάνει κοινωνούς της σχέσης του ατόμου με την κοινωνία. Αντίστοιχα στο "Σάπιο Φεγγάρι" όταν ο Στάντις μας γνωρίζει τον κολλητό του τον Έκτορα, η συγγραφέας Sally Gardner προσπαθεί να μας κάνει να αναγνωρίσουμε το δεύτερο εαυτό μας. Εκείνον τον εαυτό που θέλει να αντισταθεί. Να επαναστατήσει και να αγωνιστεί για τη δικαιοσύνη.

Η Gardner με απίστευτα λιτή και ανεπιτήδευτη γραφή -σε σημείο να αναρωτιέσαι εάν το "Σάπιο Φεγγάρι" είναι ένα παραμύθι για παιδιά- μας μεταφέρει σε μια φαινομενικά άγνωστή μας κοινωνία, η οποίο θυμίζει έντονα τη ναζιστική Γερμανία. Όμως, κατά τη γνώμη μου, η όποια ομοιότητα αρχίζει και τελειώνει εκεί. Γιατί η συγγραφέας μας παρουσιάζει ουσιαστικά τη δική μας κοινωνία και τοποθετεί τους εαυτούς μας μέσα σε αυτή. Όλα τα κομμάτια μας. Ακόμη κι εκείνο που θέλει να φωνάξει αλλά φοβάται ή δειλιάζει ή έχει βολευτεί. Ακόμη κι εκείνο το κομμάτι μας, που συμβιβάζεται εντελώς συνειδητά, βρίσκοντας καταφύγιο στα ιλουστρασιόν ρεπορτάζ των ειδήσεων, πιστεύοντας ότι όλα θα πάνε, από μόνα τους, καλύτερα. Η μετάφραση και η επιμέλεια του βιβλίου είναι εξαιρετικά προσεγμένες και άρτιες, αλλά αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι το εξώφυλλο. Τόσο απλό αλλά και τόσο μοναδικό. Ακριβώς όπως η ιστορία που "ντύνει".

Το "Σάπιο Φεγγάρι" είναι ένα αλληγορικό βιβλίο, το οποίο καταφέρνει πολλά. Καταφέρνει πολλά, μόνο εάν κατανοήσεις ότι ο χωροχρόνος του και οι ήρωες του είναι διαχρονικοί. Πρόκειται για ένα σπουδαίο βιβλίο, απίστευτα επίκαιρο. Προσωπικά, παρά τη φαινομενική απλοϊκότητα του, με βασάνισε ανελέητα και εξακολουθεί να με βασανίζει. Είμαι γεμάτη ερωτήματα. Γιατί άραγε ο Σταντις έχει διαφορετικό χρώμα ματιών? Τι έπαθαν οι γονείς του? Ποιος είναι ο Φεγγαράθρωπος και γιατί δε μιλάει? Το φεγγάρι είναι ψεύτικο ή ο πλανήτης Λουλουδία?

Ναι... σίγουρα, πρόκειται για ένα σπουδαίο βιβλίο, το οποίο επιβεβαίωσε την απόφαση που πήρα μικρότερη διαβάζοντας τον Camus. Τα πιο σπουδαία "πράγματα" λέγονται ή γράφονται με τα πιο απλά λόγια!!!

Το Σάπιο Φεγγάρι κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Διαβάστε περισσότερα »